Psycholog

Psychodietetyk                Psychoterapeuta Uzależnień 

 

 

Psycholog online Monika Zawłocka

Zarezerwuj termin

Częste problemy w relacjach dorosłych dzieci osób uzależnionych

Często osoby wychodzące z domu gdzie panował nałóg uczą się w relacjach z innymi ludźmi pewnych zasad, tak jak nauczyły się komunikować i radzić sobie w najważniejszej relacji w życiu dziecka, tzn. z rodzicem. Z tego powodu dużo osób zmagających się z syndromem DDA zmaga się z:

 

  • Zamrożoniem uczuciowym. Osoby dorastające przy uzależnionych rodzicach, nie wiedzą jak wyrażać swoje emocje (cieszyć się, złościć, płakać, okazywać czułość itp.). Ukrywają uczucia, bo ujawnianie ich w dzieciństwie groziło złością lub agresją ze strony rodzica. trudno było przewidzieć zachowanie rodzica. 

  • Duża nieufność. W domu ważne było aby nie ufać rodzicowi, ponieważ jego słowo niewiele znaczyło. Jeśli w domu nauczyłeś się nie ufać dla własnego bezpieczeństwa, to w życiu dorosłym również łatwiej jest nie ufać niż się zawieść. Dorosłe dzieci Boją się, że inni ludzie zawiodą ich, tak jak kiedyś ojciec/matka. Rodzice często odrzucali ich miłość, dlatego teraz nawet najdrobniejszy konflikt wywołuje panikę, że "to już koniec". z tego powodu Często wolą pierwsi zerwać znajomość, w lęku, że sami zostaną odtrąceni.

  • · Nieuzasadniona lojalność. Jeśli osoba ,,DDA" z kimś się już zwiąże, to tkwią w takich związkach, nawet gdy są one toksyczne. Usprawiedliwiają partnerów i nie zrywają relacji bez względu na doznawane krzywdy i ból jaki odczuwając przez partnera, bo z ich domu rodzinnego nikt nie odchodził, drugi rodzic tkwił bez względu na konsekwencję. Dlatego teraz sami uważają, że nie mogą opuścić relacji, w której są krzywdzeni.

  • Bycie krytycznym dla siebie i potrzeba aprobaty. Samopoczucie dorosłej osoby z domu gdzie panowało uzależnienie, w dużej mierze zależy od tego czy uważa iż jest akceptowana przez otoczenie. Ponieważ rodzice wciąż ich krytykowali,  wyrobiło się w nich przekonanie, że są źli i gorsze od innych. Z tego powodu teraz starają się udowodnić sobie i innym swoją wartość. Z tego powodu często osoby wychodzące z domu stają się nadmiernie perfekcjonistyczni , aby zasłużyć na podziw. Mimo to, nie zauważają sami swojej wartości

  • Nadmierna odpowiedzialność. Dorosłe dzieci z domów gdzie panowało uzależnienie zwykle biorą na siebie zbyt wiele obowiązków. w końcu jako dzieci często zajmowały się pracami i obowiązkami rodziców

  •  Impulsywność. wszystko chcą osiągnąć ,,teraz". Wydaje im się, że jeśli  nie zrobią czegoś w danej chwili, to potem już im się to nie uda.  

  • Przymus kontroli. nieustanną potrzeba kontrolowania tego, co się wokół dzieje. W dzieciństwie osoby DDA nie mogły przewidzieć, co wydarzy się w domu i jak zachowa się rodzic uzależniony. Nabrały poczucia, że od tego, czy sami zapanują nad sytuacją, zależy ich bezpieczeństwo.

  • Skłonność do kłamstwa. często nie mówią prawdy. W rodzinie uzależnionej zaprzeczano publicznie, że w domu jest problem. Teraz dla bezpieczeństwa również starają się często ukryć prawdę

  • Ciągły lęk. Osoby wychowujące się w rodzinach z problemem uzależnienia, mają ciągłe poczucie zagrożenia, nawet wtedy, gdy jest dobrze, bo za chwilę przecież może być źle. W ich domu spokój nie dawał gwarancji, że niedługo nie wybuchnie awantura.